Jedina stvar u kojoj je čovek u toku civilizacijskog razvoja neprekidno nazadovao jeste kontakt sa duhovnim energijama, odnosno kontakt sa prirodom. Od trenutka kontakta čoveka sa svetlećim telima (pre 144.000 godina), i dobijanjem slobodne volje, čovek je od stanja potpune otvorenosti prema prirodi, komunikacije sa svetlećim telom i dobijanja informacija od duhovnih energija, dospeo u stanje potpune odvojenosti od prirode, odnosno puta Stvaraoca. Osnovni razlog za to je što je čovek na pogrešan način iskoristio svoju slobodnu volju, razvojem negativnih misli i okretanjem ka materijalnom, što je tokom dugog vremena postepeno gasilo kontakt čoveka sa svetlećim telom i duhovnim energijama.
Današnje stanje čoveka je takvo da je on više nije u stanju da kontaktira sa duhovnim energijama (osim ako se ne bavi duhovnošću), odnosno da je potpuno okrenut materijalnom. Ovaj razvoj doveo je do toga da čovek nije ni svestan prave prirode i svojstva kosmosa, odnosno da daleko najveći deo sadržaja kosmosa čini energija, dok materija spada u sadržajno najmanje značajan, a prostorno najmanje zaprimljen deo kosmosa.
Istraživanje isključivo materijalne sfere, dovelo je čoveka do stanja u kojem se nalazi – stvaranja velikog broja negativnih misli samo u jednom danu, opasnost od ratova, svakodnevnog straha za egzistenciju, napetosti i sve većeg broja problema koji tište ljudsku civilizaciju i koji nikad neće biti rešeni isključivim istraživanjem materijalnog. Negativne misli izazivaju oštećenja ljudske aure, smanjuju duhovni razvoj, i u krajnjoj liniji dovode do hroničnih bolesti, čak i onih najtežih.
Jedini pravi put je vraćanje na Put stvaraoca i duhovni razvoj, jer u kosmosu postoji ogroman broj duhovnih energija koje mogu pomoći razvoj ljudske civilizacije kako u materijalnom tako i u duhovnom smislu. Međutim, osnovni uslov za kontaktiranje duhovnih energija je vraćanje na put Stvaraoca i visok stepen duhovnog razvoja.
